Wyszukiwarka

Newsletter

Informacja ZTM o funkcjonowaniu komunikacji miejskiej

tel. 61 646 33 44

Telefon alarmowy Centrali Nadzoru Ruchu

tel. 19 445

Aplikacja myMPK

pobierz z
google-play
uitp-logo-2014
Bezpieczeństwo » Pierwsza pomoc » Pierwsza pomoc: nagłe zatrzymanie krążenia
resuscytacja-pasazera-w-tramwaju-tramino-mCzy wiesz, że statystycznie dorosły Polak będzie ratował życie od 8 do 9 razy? W 70-80% tych przypadków odbędzie się w  gronie najbliższego otoczenia (znajomi, rodzina). Jeśli tylko świadkowie podejmą natychmiast resuscytację krążeniowo-oddechową, zwiększą szansę przeżycia poszkodowanego 2 a nawet 3-krotnie!


Porzuć obawy!
Najważniejsze jest uciskanie klatki piersiowej, jeśli nie chcesz lub nie potrafisz, nie musisz wykonywać oddechów metodą usta-usta.

Nie obawiaj się, że zaszkodzisz. Badania wykazały, że podczas resuscytacji przez osoby niewykwalifikowane żaden z poszkodowanych nie doznał urazu narządów wewnętrznych. Do złamania żeber doszło jedynie w 2% przypadków. Jeśli nie zrobisz nic, po 5 minutach od utraty przytomności mózgu dojdzie do nieodwracalnych uszkodzeń.

Działaj natychmiast! Jeżeli poszkodowany nie odpowiada i nie reaguje, nie oddycha, ani nie ma tętna, naciskaj na środek klatki piersiowej przynajmniej na głębokość 5 centymetrów z częstością co najmniej 100/min.


Objawy
- nagły, kłujący ból w okolicy mostka;
- wrażenie ciasnoty w klatce piersiowej, często promieniowanie bólu przez lewe ramię;
- chłodna, blada skóra, zimny pot, często nieregularny puls;
- czasem nudności i wymioty.


Jak postępować?

Sprawdź reakcję poszkodowanego
- delikatnie potrząśnij za ramiona i głośno zapytaj: „Czy wszystko w porządku?”

Jeżeli nie reaguje
- głośno zawołaj o pomoc,
- Jeśli jest potrzeba odwróć poszkodowanego na plecy, a następnie udrożnij jego drogi oddechowe: odegnij (odchyl) jego głowę i opuszkami palców unieś żuchwę (brodę)

Oceń oddech (przez nie więcej niż (przez 10 sekund)
- oceń wzrokiem ruchy klatki piersiowej,
- nasłuchuj przy ustach poszkodowanego szmerów oddechowych,
- staraj się wyczuć ruch powietrza na swoim policzku,
- zadecyduj, czy oddech jest prawidłowy, nieprawidłowy czy nieobecny.
W pierwszych minutach zatrzymania krążenia poszkodowany może słabo oddychać lub wydawać nieregularne, wolne i głośne westchnięcia. Nie należy ich mylić z prawidłowym oddechem! W przypadku jakichkolwiek wątpliwości dotyczących prawidłowego oddechu działaj tak, jakby był nieprawidłowy.

Nie reaguje – nieprzytomny, brak oddechu, nieprawidłowy oddech
- poproś kogoś o wezwanie pomocy lub sam zadzwoń pod 999

Rozpocznij uciskanie klatki piersiowej poszkodowanego
- uklęknij obok poszkodowanego,
- ułóż nadgarstek jednej ręki na środku jego klatki piersiowej (dolna połowa mostka poszkodowanego)
- ułóż nadgarstek drugiej dłoni na grzbiecie dłoni leżącej na klatce piersiowej poszkodowanego
- spleć palce obu dłoni i upewnij się, że nacisk nie będzie kierowany na żebra poszkodowanego. Wyprostuj ramiona. Nie uciskaj górnej części brzucha ani dolnego końca mostka,
- ustaw ramiona prostopadle do klatki piersiowej poszkodowanego i uciskaj mostek na głębokość nie mniejszą niż 5 cm (ale nie przekraczaj 6 cm),
- po każdym uciśnięciu zwolnij nacisk na klatkę piersiową, aby wróciła do pozycji wyjściowej, nie odrywając rąk od mostka.
Powtarzaj uciśnięcia z częstotliwością co najmniej 100/min (nie przekraczając 120/min),

resuscytacja-01-s
resuscytacja-02-s
resuscytacja-03-s


Oddechy ratownicze (wdech trwa 1s i wydech 1s a 2 nie powinny trwać nie dłużej niż 5 sekund)
- po wykonaniu 30 uciśnięć klatki piersiowej ponownie udrożnij drogi oddechowe poszkodowanego, odchylając jego głowę i unosząc żuchwę
- zaciśnij skrzydełka nosa poszkodowanego,
- pozostaw usta poszkodowanego lekko otwarte, jednocześnie utrzymując uniesienie żuchwy,
- weź normalny wdech i obejmij szczelnie usta poszkodowanego swoimi ustami,
- wdmuchuj powietrze do ust poszkodowanego przez około 1 sekundę (jak przy normalnym oddychaniu) i ze stałą szybkością, obserwując jednocześnie, czy klatka piersiowa się unosi – jest to skuteczny oddech ratowniczy,
- utrzymując odgięcie głowy i uniesienie żuchwy, odsuń swoje usta od ust poszkodowanego i obserwuj, czy podczas wydechu opada jego klatka piersiowa,
- ponownie nabierz powietrza i wdmuchnij je do ust poszkodowanego

Jeżeli pierwszy oddech ratowniczy nie spowoduje uniesienia się klatki piersiowej, jak przy prawidłowym oddychaniu, przed podjęciem kolejnej próby wykonaj następujące czynności:
- potwierdź właściwe odchylenie głowy i uniesienie żuchwy,
- jeśli się nie uda, nie próbuj dalej, jak najszybciej wróć do uciskania klatki piersiowej!

Kontynuuj uciskanie klatki piersiowej i oddechy ratownicze w stosunku 30 : 2.

Odpocznij!
Jeżeli na miejscu zdarzenia jest więcej niż jeden ratownik, powinni się oni zmieniać co 2 minuty, aby zapobiec zmęczeniu. 30 x 2 = 1 cykl. Wykonanie 5 cykli (30x2) = 2 min. Podczas zmian należy minimalizować przerwy w uciśnięciach klatki piersiowej. W tym celu oraz aby wykonywać dokładnie 30 uciśnięć z prawidłową częstością, pomocne może być głośne liczenie.

Możesz przerwać resuscytację, kiedy…
- przybędą służby medyczne i przejmą działania lub
- gdy poszkodowany zacznie reagować: poruszy się, otworzy oczy i zacznie prawidłowo oddychać..

Więcej informacji znajdziesz w materiale „Wytyczne resuscytacji 2010” na stronie internetowej http://www.prc.krakow.pl/2010/.
 

Do poprawnego wyświetlania strony niezbędne jest posiadanie zainstalowanej w systemie operacyjnym jednej z przeglądarek: Internet Explorer 7, FireFox 2, Opera 9.5, Safari 3 lub nowszych.

 

Na tej stronie używamy cookies i podobnych technologii, aby m.in. zapamiętać Twoje ulubione ustawienia i szybciej wyświetlać Ci je podczas kolejnych wizyt tutaj lub w celu świadczenia usługi. W każdej chwili możesz zmienić ustawienia cookies w Twojej przeglądarce i uniemożliwić zapisywanie ich na Twoim dysku. Dowiedz się więcej z naszej polityki prywatności i polityki cookies.

 

Designed By Soul & Mind